Posts Tagged "serpil ebe"

Gonca ve Derin’in Doğum Hikayesi – Normal Doğum

Posted by on Oca 29, 2015 in Hamilelik | 0 comments

12 Mart sabahı hamile olduğumu öğrendim ve o andan itibaren tüm hayatım değişti. Artık kendimden çok bebeğimi düşünüyordum. Ona zarar verecek hiçbirşey yemedim, içmedim ve yapmadım. Mide bulantılarının başlamasıyla hayatım çekilmez bir hal aldı. Sosyal hayatım yok denecek kadar azalmıştı, ancak çalışmayı bırakmadım. 4. ay itibariyle hamilelik çok keyifli bir hal almıştı. Sürekli okuyor, araştırıyordum. Daha 20li haftalarda doğum yapacağım hastaneyi araştırmaya başlamıştım. Acıbadem Fulya’da doğum yapanların yorumlarını okurken İstanbul doğum akademisiyle tanıştım. Web sitesinden yayınladıkları tüm makaleleri okudum, videoları izledim. Artık doğal doğum fikri oturmuştu kafamda, fakat doğumda yapmam gerekenlerle ilgili endişelerim vardı. Yanımda bana ne yapmam gerektiğini söylecek ve destek olacak kişilere ihtiyacım olacaktı. Keşkesiz bir doğum istiyordum. Kurslara katılmamız gerekiyordu. Başlangıçta eşim katılmayı reddetti. Onu ikna etmem bir ayımı aldı. Önce internetten videoları izleyip uygularız demişti, fakat sonra izleyerek olamayacağını anladı. Nihayet 32. Haftamda keşkesiz doğuma hazırlık kursuna katıldık. 2 gün süren yoğun bir kurstu. Kafamdaki soru işaretleri ortadan kalkmıştı. Artık ne yapmam, nasıl davranmam gerektiğini biliyordum. Kendime güvenim artmıştı. Eşim açısından daha iyi oldu. Mutlaka bir ekiple çalışmamız gerektiğini o da anladı. Doğumda ebe istiyorum dediğimde, ne gerek var demişti. Kursun bitiminde Serbil ebeyle kendisi diyaloğa geçti. Bu arada yoga derslerine katılıyordum. Nefes egzersizlerini hergün tekrar ediyor, hergün düzenli yürüyordum. Çok keyifli geçen hamileliğimin son haftalarında bebeğim fazla kilo almadı. Görünürde bir sorun yoktu. Doktorumuz NST istedi.Sonucu görünce, bir düşüş yaşandığını tekrar çekirmemi istedi. O gün hemen dönüyorum diye evden çıktığımda saatler sonra ancak eve dönebildim. Ağrı geldiğinde yine bir düşüş yaşanmıştı. Herkes panik oldu ve beni apar topar sezeryana almak istediler. O esnada hemen doktorumu arayıp durumu bildirdim. Hastaneden çıkmama izin vermediler. Doktorumun telefonda bazı istekleri olmuştu. Beni önce normal ultrasona daha sonra da ayrıntılı ultrasona aldılar. Hiçbir sorun görünmedi. Ama neden böyle bir şey olmuştu? Tekrar tekrar NST çekildi. Nihayet her şey normal çıktığında hastaneden çıkışıma izin verdiler. Dosdoğru doktorumuzun yanına gittik. Kendisi de kontrol etti bebeğimizi. Herşey normal görünüyordu, ancak son haftalardaki durumu ve NST deki düşüşü göz önüne alınca beni hastaneye yatırmak istediğini ve gözlem altında tutmak istediğini söyledi. Bana önce suni sancı verip bebeğin buna dayanıp dayanmayacağını kontrol edeceğini eğer sorun olmazsa doğumu başlatacağını olası bir düşüşte ise sezeryana alacağını söyledi. Gözlerimden yaşlar akmaya başlamıştı sezeryanı duyar duymaz. Baştan beri hep doğal doğuma hazırlanmıştık. Sezeryan aklımın ucundan bile geçmemişti. Bu durum acil sezeryanı gerektiriyordu ama ben kabullenmek istemedim. Hastaneye yatmaya karar verdik yalnız tarih konusuna takılmıştı eşim. Doktorun istediği tarih 13 Kasımdı. Herşey çok hızlı ilerliyordu. Kendimi bu duruma hazırlamak için biraz zamana ihtiyacım vardı. 14 Kasım sabahı hastanede buluşmak üzere ayrıldık oradan. O gece erkenden uyuyup dinlenmek istiyordum. Ne de olsa ertesi gün çok yorulacaktım. Evdeki hazırlıklarımızı tamamladık. Bavulum artık hazırdı. Miniğimi karşılamaya hazırdık artık. Beklenen an gelmişti ama ben böyle hayal etmemiştim. Doktorumuzun her zaman söylediği bir şey vardı: Doğumda her an her şeye hazırlıklı olmak lazım. Kötü olan ben sezeryana hiç hazır değilmişim. Sözkonusu olan bebeğimin sağlıklı bir şekilde doğması olsa da bu durum daha sonrasında beni çok üzecekti. O gece bebeğimle konuştum. Bana doğal yolla gelen bebeğimi doğal yolla doğurmak istiyordum. Doğumun kendiliğinden başlaması nasıl olacaktı? Bunu merak ediyordum. Önce dalga mı, nişan mı yoksa suyum mu gelecekti? Suni sancı ile doğum yapmak nasıl bir şeydi? Kafamda bu sorularla bebeğime yalvardım kendiliğinden gelmesi için. Bir yandan da aynada kendime bakıyordum. Hamileliğimin son gecesiydi. Bana güzel ve rahat bir hamilelik yaşattığı için bebeğime teşekkür ettim. Akşam yemeği yerken belim ağrımaya başladı. Kendimden emin bir şekilde eşime ve anneme bu gece bebeğim doğumu başlatacak ve biz hastaneye gideceğiz dedim. Güldük hepbirlikte… Yatmak istiyordum ama yatamıyordum. Belimdeki ağrı belli aralıklarla geliyordu. Önce gaz sancısı sanmıştım ama bu durumda bir...

Read More